Аз сабаби кам шудани фармоишҳои байналмилалӣ ва инчунин маҳдуд шудани интиқоли байналмилалӣ, содироти пӯлоди Чин дар сатҳи паст қарор дошт.

Ҳукумати Чин кӯшиш кард, ки чораҳои зиёдеро, аз қабили беҳтар кардани меъёри баргардонидани андоз барои содирот, васеъ кардани суғуртаи қарзи содиротӣ, муваққатан озод кардани баъзе андозҳо барои корхонаҳои тиҷоратӣ ва ғайра, амалӣ кунад, ба умеди он ки ба саноати пӯлод дар рафъи мушкилот кумак кунад.

Илова бар ин, афзоиши талаботи дохилӣ низ дар айни замон ҳадафи ҳукумати Чин буд. Афзоиши лоиҳаҳои сохтмон ва нигоҳдории низомҳои нақлиёт ва об дар қисматҳои гуногуни Чин ба дастгирии афзоиши талабот ба саноати пӯлод мусоидат кард.

Дуруст аст, ки дар муддати кӯтоҳ рафъи бӯҳрони иқтисодии ҷаҳонӣ душвор буд ва аз ин рӯ, ҳукумати Чин ба рушди маҳаллӣ ва сохтмон таваҷҷӯҳи бештар зоҳир карда буд. Ҳарчанд мавсими анъанавии ғайрифаъол метавонад ба саноати пӯлод таъсир расонад, аммо интизор мерафт, ки пас аз анҷоми мавсими ғайрифаъол талабот дубора афзоиш ёбад.