In de beginperiode werd het gebruik van buizen volgens meerdere standaarden aanbevolen of vereist door de projectpartij, zodat deze de buizen op een uniforme manier kon aanschaffen en gebruiken, wat tijd en moeite bespaarde.
Aanvankelijk bestonden multi-standaardbuizen voornamelijk naast de Amerikaanse normen, en de belangrijkste toepassing was export. Het ging hierbij vooral om "drie-standaardbuizen" en "vijf-standaardbuizen". Later, doordat veel binnenlandse petrochemische projecten werden ontworpen volgens de Amerikaanse normen, werden multi-standaardbuizen geleidelijk aan ook in binnenlandse petrochemische en chemische projecten toegepast.
Naarmate de tijd verstrijkt en de markt zich verder ontwikkelt, wordt de classificatie van buizen met meerdere normen op de markt steeds professioneler en gediversifieerder.

Naast "drie-standaardbuizen" en "vijf-standaardbuizen" zijn er momenteel ook "dubbele-standaardbuizen" en "vier-standaardbuizen" op de markt. Bovendien is er niet alleen sprake van co-existentie tussen Amerikaanse normen, maar ook tussen nationale normen onderling en tussen nationale normen en Amerikaanse normen.

De markt voor buizen met meerdere standaarden wordt niet langer gedomineerd door projectgebruikers, maar wordt nu geïnitieerd door leveranciers (fabrieken, marktdeelnemers).
De reden waarom er leidingen met meerdere standaarden bestaan:
In de eerste plaats is het in principe haalbaar. De zogenaamde multi-standaardbuizen voldoen, zoals de naam al suggereert, aan meerdere uitvoeringsnormen en materiaaleisen. De buis kan aan meerdere normen voldoen, en tegelijkertijd voldoen aan de eisen op het gebied van chemische samenstelling, mechanische eigenschappen en procestechnologie van verschillende standaarden.
In de beginfase: het projectteam pleit voornamelijk voor buizen met meerdere standaarden vanwege het gemak van gecentraliseerde inkoop, wat tijd, moeite en gedoe bespaart;
Naarmate de markt geleidelijk verandert van een verkopersmarkt naar een kopersmarkt, verschuiven de voordelen van "tijds-, inspannings- en gedoebesparing" naar de marktleveranciers, met aanzienlijk grotere economische voordelen tot gevolg. Bijvoorbeeld: als hetzelfde bedrag werd gebruikt om één standaardproduct te produceren/op voorraad te houden, kan men nu twee, drie, vier... producten produceren/op voorraad houden. De voorraad is daardoor completer en kan tijdig inspelen op de gerichte, specifieke en uiteenlopende behoeften van kopers.