Inleiding: Van energiecorridor naar conflictzone

Sinds het uitbreken van een direct militair conflict tussen de Amerikaans-Israëlische alliantie en Iran eind februari 2026, is het Midden-Oosten in chaos gestort. De Straat van Hormuz, de wereld'Het belangrijkste knelpunt in de olievoorziening is een frontlinie geworden. Het exportlandschap voor stalen buizen—cruciaal voor energie en bouw—is fundamenteel hervormd.

1. De Iraanse markt: de ineenstorting van het lokale aanbod versus de vraag tijdens de wederopbouw

Iran, ooit een staalgrootmacht in het Midden-Oosten, kampt nu met een aanzienlijk verlies aan productiecapaciteit.

Oorlogsschade: Belangrijke faciliteiten zoals Mobarakeh Steel in Isfahan hebben aanzienlijke schade geleden door luchtaanvallen, waardoor de productie van naadloze buizen en platte profielen werd verstoord. Aanvallen op elektriciteitsnetten en tankstations hebben de DRI-productie lamgelegd, waardoor de bezettingsgraad is gedaald tot naar schatting 60%.

Wederopbouwbehoeften: De wederopbouwperiode na de oorlog heeft een onverzadigbare vraag naar lange staalproducten (wapeningsstaal, I-balken) gecreëerd. De binnenlandse vraag steeg jaarlijks met 40%, waardoor de lokale, beschadigde productiecapaciteit ruimschoots werd overtroffen.

Het Chinese alternatief: Sancties en oorlog hebben de Iraanse productie van hoogwaardige naadloze buizen onhoudbaar gemaakt. Daardoor is China de belangrijkste leverancier van dit aanbod geworden. Terwijl de directe export naar Iran in maart-april met 83,9% daalde ten opzichte van een jaar eerder als gevolg van logistieke problemen, steeg de export naar Koeweit met 130%, waarvan een aanzienlijk deel bestemd was voor Iraanse projecten.

2. Regionaal overzicht: Het "blokkade"-effect van Hormuz

De verstoring van het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz is de belangrijkste factor die de export beïnvloedt.

Sterk dalende directe export: Volgens douanegegevens daalde de Chinese export van naadloze buizen naar de zeven Perzische Golfstaten (exclusief Oman) in maart-april 2026 met 72,2% op jaarbasis, een verlies van 231.400 ton.

Verschuiving van handelscentra: De VAE, voorheen het belangrijkste centrum voor wederuitvoer (Jebel Ali), zagen de import van naadloze Chinese buizen in maart met 91,48% dalen. De handel heeft zich sindsdien verplaatst naar Oman (haven van Salalah) en Saoedische havens aan de Rode Zee om de mijnenvelden te vermijden.

Stijgende kosten: De premies voor oorlogsrisicoverzekeringen zijn enorm gestegen en schepen varen om via Kaap de Goede Hoop. Ondanks de FOB-prijzen die door het krappe aanbod zijn gestegen tot $636/ton, blijven kopers uit het Midden-Oosten actief op zoek naar materialen voor urgente energieprojecten.

3. De nieuwe exportgeografie: winnaars en verliezers

De opkomst van "proxy"-exporteurs:

Koeweit is uitgegroeid tot de nieuwe toegangspoort. Begin 2026 werd het de grootste bestemming voor Chinese naadloze buizen in het Midden-Oosten, met een marktaandeel van 24,15%.

Turkije en Egypte fungeren als cruciale landbruggen voor goederen bestemd voor Europa en de Levant, waardoor het knelpunt over zee wordt omzeild.

Energie-infrastructuur als drijvende kracht: De VAE bouwen in hoog tempo de strategische pijpleiding 2 (Abu Dhabi-Fujairah) om de Hormuz-pijpleiding te omzeilen. Deze pijpleiding zal naar verwachting in 2027 operationeel zijn. Dit is een belangrijke drijfveer voor de aanschaf van pijpleidingen met een grote diameter (LSAW).

4. Toekomstscenario's

Vanaf mei-juni 2026 bevindt de regio zich in een fragiele situatie van "wapenstilstand, maar geen vrede". Hier zijn drie scenario's voor de export van stalen buizen:

Scenario A: Status quo (meest waarschijnlijk)

Situatie: Sporadische schermutselingen, zeestraat gedeeltelijk afgesloten.

Impact: De vrachtkosten blijven hoog. Bestellingen zullen verschuiven naar Oman, Koeweit en Saoedi-Arabië. Chinese exporteurs zullen profiteren van de herstructurering van de toeleveringsketen.

Scenario B: De-escalatie en heropening (optimistisch)

Voorwaarde: Er wordt een akkoord bereikt (mogelijk in juli 2026), waarna de zeestraat weer wordt geopend.

Impact: Een enorm "bullwhip"-effect. De vraag naar wederopbouwprojecten in Iran, gecombineerd met megaprojecten in Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten, zal een scherpe opleving van de Chinese pijpexport teweegbrengen.

Scenario C: Volledige escalatie (pessimistisch)

Conditie: Regionale oorlog op grote schaal, Hormuz volledig afgesloten.

Impact: 80% van het marktaandeel in de directe scheepvaart zou verloren kunnen gaan. De maandelijkse export naar de Golfregio zou met 400.000 ton kunnen dalen, waardoor de afhankelijkheid volledig zou verschuiven naar spoorvervoer (CAGR) of transport over land.

Conclusie

Voor Chinese exporteurs van stalen buizen blijft het Midden-Oosten een regio met zowel hoge risico's als hoge opbrengsten. De directe uitdaging ligt in de logistiek; de kansen op middellange termijn liggen in de wederopbouw. ​​Hoewel de route kan veranderen, blijft de vraag naar miljoenen tonnen stalen buizen voor de wederopbouw van Iran en het waarborgen van de energiezekerheid in de Golfregio onverminderd groot.