Pengenalan: Dari Koridor Tenaga ke Zon Konflik

Sejak tercetusnya konflik ketenteraan langsung antara pakatan AS-Israel dan Iran pada akhir Februari 2026, Timur Tengah telah dilanda huru-hara. Selat Hormuz, dunia'titik kekok minyak yang paling penting, telah menjadi barisan hadapan. Landskap eksport untuk paip keluli—penting untuk tenaga dan pembinaan—telah dibentuk semula secara asasnya.

1. Pasaran Iran: Kejatuhan Bekalan Tempatan vs. Permintaan Pembinaan Semula

Iran, yang pernah menjadi kuasa besar keluli di Timur Tengah, kini sedang bergelut dengan kehilangan kapasiti yang teruk.

Kerosakan Masa Perang: Kemudahan utama seperti Mobarakeh Steel di Isfahan mengalami kerosakan yang ketara akibat serangan udara, mengganggu pengeluaran paip dan flat tanpa sambungan. Serangan ke atas grid kuasa dan stesen minyak telah melumpuhkan pengeluaran DRI, memaksa kadar operasi menurun kepada anggaran 60%.

Keperluan Pembinaan Semula: Fasa pembinaan semula selepas perang telah mewujudkan permintaan yang tidak pernah puas untuk produk keluli panjang (tetulang, rasuk-I). Permintaan domestik melonjak sebanyak 40% setiap tahun, jauh melebihi kapasiti kerosakan tempatan.

Alternatif China: Sekatan dan perang telah menjadikan pengeluaran tiub lancar gred tinggi Iran tidak mampan. Akibatnya, China telah menjadi pengisi utama jurang ini. Walaupun eksport langsung ke Iran menurun sebanyak 83.9% YoY pada Mac-April disebabkan oleh isu logistik, eksport ke Kuwait melonjak sebanyak 130%, dengan sebahagian besar ditujukan untuk projek Iran.

2. Gambaran Keseluruhan Serantau: Kesan "Sekatan" Hormuz

Gangguan trafik maritim melalui Selat Hormuz merupakan pembolehubah utama yang mempengaruhi eksport.

Eksport Langsung Menjunam: Menurut data kastam, eksport paip lancar China ke tujuh negara Teluk Parsi (tidak termasuk Oman) menurun sebanyak 72.2% YoY pada Mac-April 2026, kerugian sebanyak 231,400 tan.

Peralihan Hab Perdagangan: UAE, yang sebelum ini merupakan hab eksport semula utama (Jebel Ali), menyaksikan import paip lancar China merosot sebanyak 91.48% pada bulan Mac. Perdagangan sejak itu telah beralih ke Oman (Pelabuhan Salalah) dan pelabuhan Laut Merah Saudi untuk mengelakkan medan ranjau.

Kos yang Meningkat: Premium insurans risiko perang telah melonjak naik, dan kapal-kapal sedang mengubah laluan melalui Tanjung Harapan. Walaupun harga FOB meningkat kepada $636/tan disebabkan oleh bekalan yang terhad, pembeli Timur Tengah kekal aktif untuk mendapatkan bahan bagi projek tenaga segera.

3. Geografi Eksport Baharu: Pemenang dan Pecundang

Kebangkitan Pengeksport "Proksi":

Kuwait telah muncul sebagai pintu masuk baharu. Ia menjadi destinasi terbesar untuk paip lancar China di Timur Tengah pada awal tahun 2026, menyumbang 24.15% daripada bahagian pasaran.

Turki & Mesir bertindak sebagai jambatan darat kritikal untuk barangan yang dihantar ke Eropah dan Levant, memintas titik kesesakan maritim.

Infrastruktur Tenaga sebagai Pemacu: UAE sedang giat membina Saluran Paip Strategik 2 (Abu Dhabi-Fujairah) untuk memintas Hormuz, yang dijangka beroperasi menjelang 2027. Ini merupakan pemacu utama untuk perolehan Saluran Paip Berdiameter Besar (LSAW).

4. Senario Masa Depan

Sehingga Mei-Jun 2026, rantau ini berada dalam keadaan rapuh "gencatan senjata tetapi bukan keamanan." Berikut adalah tiga senario untuk eksport paip keluli:

Senario A: Status Quo (Kemungkinan Besar)

Keadaan: Pertempuran kecil-kecilan, Selat sebahagiannya tertutup.

Kesan: Kos pengangkutan yang tinggi kekal. Pesanan akan beralih ke Oman, Kuwait dan Arab Saudi. Pengeksport China akan mendapat manfaat daripada penstrukturan semula rantaian bekalan.

Senario B: De-eskalasi & Pembukaan Semula (Optimistik)

Syarat: Satu perjanjian telah dicapai (berkemungkinan Julai 2026), Selat dibuka semula.

Impak: Kesan "akal tawar" yang besar. Permintaan pembinaan semula Iran serta megaprojek Saudi/UAE akan mencetuskan lantunan mendadak dalam eksport paip China.

Senario C: Eskalasi Penuh (Pesimis)

Keadaan: Perang serantau habis-habisan, Hormuz ditutup sepenuhnya.

Kesan: 80% daripada bahagian pasaran perkapalan langsung mungkin hilang. Eksport bulanan ke Teluk mungkin jatuh sebanyak 400,000 tan, mengalihkan pergantungan sepenuhnya kepada kereta api (CAGR) atau laluan darat.

Kesimpulan

Bagi pengeksport paip keluli China, Timur Tengah kekal sebagai rantau berisiko tinggi dan ganjaran tinggi. Cabaran segera ialah logistik; peluang jangka sederhana ialah pembinaan semula. Walaupun laluannya mungkin berubah, permintaan untuk berjuta-juta tan paip keluli untuk membina semula Iran dan mengekalkan keselamatan tenaga Teluk kekal sebagai realiti yang kukuh.